Czym są próby srebra i co oznaczają?

Srebrna biżuteria nie wychodzi z mody. Może być dyskretna i elegancka, ale może też zachwycać niespotykaną formą, podkreślając urok wieczorowej kreacji. Ozdoby ze srebra chętnie noszą osoby w każdym wieku, zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Przed zakupem biżuterii srebrnej warto sprawdzić, czy została oznaczona próbą srebra.

Srebro jako materiał jubilerski

Czyste srebro jest bardzo miękkie i plastyczne, dzięki czemu jest doskonałym materiałem do obróbki jubilerskiej. Jednak, aby gotowe wyroby biżuteryjne ze srebra były trwałe i mniej podatne na uszkodzenia, srebro łączy się z innymi metalami. Domieszki poprawiają twardość wyrobu oraz umożliwiają wykonanie bardziej finezyjnych zdobień.

Srebrna biżuteria o wysokiej zawartości czystego kruszcu wyróżnia się pięknym połyskiem i jasnym srebrzystym odcieniem. Można spotkać jeszcze dwa inne rodzaje biżuterii ze srebra: rodowaną oraz oksydowaną. Pierwsza z nich pokryta jest warstwą rodu, która zapewnia jej dodatkową ochronę. Druga charakteryzuje się specyficznym efektem postarzenia, uzyskanym na skutek działania tlenku srebra. Biżuteria ze srebra oksydowanego doskonale komponuje się z kamieniami szlachetnymi lub półszlachetnymi w bogato zdobionej biżuterii.

Srebro ma właściwości antybakteryjne i jest antyalergiczne, dlatego srebrną biżuterię dobrze tolerują osoby z wrażliwą skórą oraz alergiami na inne metale, np. nikiel.

Jak odczytywać próby srebra?

Próba srebra to oznaczenie zawartości czystego srebra w stopie metali. Wyróżnia się następujące próby srebra: 999, 925, 875, 830 i 800. Do wyrobu biżuterii używa się najczęściej srebra o próbie 925, ponieważ zawiera aż 92,5% czystego srebra, a tylko 7,5% innego metalu. Są to proporcje optymalne dla zachowania dobrych parametrów do produkcji biżuterii, przy jednoczesnym zapewnieniu trwałości i wysokiej użyteczności produktów. Wbrew pozorom, srebro o próbie 999 nie nadaje się do wytwarzania biżuterii, ponieważ jest zbyt miękkie.

Srebro stosunkowo łatwo jest pomylić na pierwszy rzut oka z białym złotem, ale też z nieszlachetnymi metalami, które zostały tylko posrebrzone. Należy wtedy poszukać cechy probierczej, wystawianej przez urząd probierczy. Cecha umieszczana jest bezpośrednio na wyrobie lub, w przypadku drobnych lub delikatnych ozdób, na świadectwie badania. Powinna składać się z kilku elementów: głowy kobiety, numeru próby oraz litery oznaczającej miasto, w którym odbyło się cechowanie. Na biżuterii można czasem odnaleźć również znak imienny producenta, składający się na przykład z inicjałów i wybranego przez markę prostego symbolu. Producenci srebrnej biżuterii muszą zgłosić do urzędu probierczego wyroby, w których waga metalu szlachetnego przekracza 5 g, dlatego na wyrobach zawierających mniej srebra znajdować się będzie sama próba.

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.